ได้หยุดพักผ่อนยาวกะวันหยุดช่วงสงกรานต์  แต่ตั้งแต่หยุดก็ยังไม่ได้อยู่บ้านเลย

สักกะวัน  วันแรกก้อเอารถไปติดเครื่องเสียง ก้อไปกะ...เอารถไปทิ้งไว้ที่ร้านเครื่องเสียงแล้วก้อไปดูหนัง กินข้าวกัน  ดูเค้าไม่ค่อย happy เท่าไหร่เลย ที่ไปกะเรา คงเพราะเป็นเรามั้ง ถ้าเป็นแฟนเค้า เค้าคงจะ happy กว่านี้  พอรถเสร็จก็ต่างคน ต่างแยกย้ายกันกลับ  เราอยากให้เค้าแคร์เราบ้าง สนใจเราบ้างจัง แต่อะไรๆ ก้อคงกลับไปเหมือนเก่าไม่ได้แล้ว ก็ได้แต่ทำใจ ก็ยังดีที่เค้ายังพาไป  ขอบคุณน๊ะ  หลังจากนี้คงจะไม่รบกวนไรอีก คงไม่ชวนไปไหนอีก ก็เคยบอกแล้วว่าจะไม่โทร ไม่ชวน และก้อจะพยายามทำให้ได้อย่างที่ตั้งใจ  วันที่ 2 ของการหยุด ก้อพาที่บ้านไปทำบุญที่วัด แล้วก้อพาไปกินอาหารเวียดนามแถวๆ ถนนบรมราชชนนี ชื่อ ร้าน hi halong แหนมเนือง เป็นของ ร้านแดงแหนมเนืองที่หนองคาย  ก้อบอกกันว่าอร่อย  ดีน๊ะ ที่ไปแล้วคนไม่ค่อยเยอะ ก็เลยกินกันแบบสบายๆ   ส่วนวันนี้ก็วันที่ 3 ขับรถพายายไปส่งบ้านป้าที่แหลมฉบัง  แล้ววันอาทิตย์ก้อต้องไปรับกลับ เฮ้อๆๆๆ  หยุดหลายวันหมดกะตังค์ปายบานนนนนเลย

ระหว่าง ฉัน กับ เธอ ความรู้สึกทั้งหมด จะถูกเก็บอยู่ในความทรงจำ และ ตัวหนังสือตลอดไป  ถึงยังไง ความห่วงใย และ ความรู้สึกดีๆ  ก็คงเปลี่ยนไม่ได้ แต่เลือกที่จะไม่แสดงออกต่อหน้าเธอได้ และ เธอ จะอยู่ในใจของฉันเสมอ และ ตลอดไป และ คงไม่มีใครที่จะทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้ได้อีก  ฉันขอให้เธอกับเค้าคนนั้น มีความสุข และมีความรักที่สมหวัง ฉันจะคอยดูแล คอยห่วงใย  เธอผ่านทางตัวหนังสือนี้  แต่คงไม่ได้แสดงออกอะไรให้เธอเห็นอีกต่อไป เพราะนับจากนี้ ทุกครั้งถ้าเราได้มีโอกาสเจอกัน เธอกับฉันจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป ....